Waarom een veertiger zijn zo relaxed is

Waarom een veertiger zijn zo relaxed is

Natuurlijk is het enorm suf van je lichaam dat het qua kracht al piekt op 21-jarige leeftijd. En dat daarna het grote (en langzame) aftakelen begint. Wat ik eerlijk gezegd pas merkte toen ik al dik in de dertig zat. Maar een veertiger zijn heeft gelukkig ook veel voordelen.
Ik heb me bijvoorbeeld vroeger vaak gestrest gevoeld. Zeker naarmate ik ouder werd en als jong volwassene meer verantwoordelijkheden kreeg. Ik heb kleine en grote angsten gehad en daardoor mezelf ook beperkingen opgelegd. Maar gedurende vier decennia ben ik ook steeds relaxter geworden. Ik kan je niet zeggen op welke dag, maand of jaar dit gebeurt is (waarschijnlijk pas sinds een jaar of vijf), maar ik ben inmiddels onbetwistbaar ‘mevrouwtje chill’.
Het helpt ook zeker dat ik alles in mijn leven zoveel mogelijk positief benader en probeer geluk te halen uit de kleine overwinningen.

Elk nadeel heb zijn voordeel – Johan Cruijff

Waar deze veertiger inmiddels allemaal relaxed over is:

Je kledingmaat is niet belangrijk

Als het te klein is, koop je een grotere maat. Als het te groot is, een kleinere. Dat is alles.
De maat is niet belangrijk, het betekent niets. Het is maar een nummertje, het bepaald echt niet hoeveel je waard bent. Het belangrijkste is dat jij je er lekker in voelt.
Ik heb in mijn kast kleding hangen van maat 38 tot en met 44 en ik weet van de meeste kleren die ik draag de maat niet eens. De jaren dat ik me alleen maar mooi kon vinden wanneer ik op maat 38-40 zat, heb ik gelukkig ruim een decennium geleden achter me gelaten.

Er is geen ‘juist moment’

Wachten op het ‘juiste moment’ is hetzelfde als op de ‘pauze’ knop van je leven drukken. Natuurlijk zijn er wél slechte momenten voor geplande, grote veranderingen. Maar ik zal nooit meer wachten op het ‘juiste moment’. Er is geen ‘juist moment’ om een gezin te beginnen, die avondstudie te doen, een huis te kopen. Het leven gebeurt nu eenmaal, laat het dan ook gebeuren.. Wil je iets graag? Is het je passie? Word je er gelukkig van? Ga er dan voor! Nu.

Geld is minder belangrijk dan tijd

Eigenlijk weten we dit allemaal. Ik bedoel; wat vond je zelf als kind belangrijker om te krijgen van je ouders? Geld of aandacht?
Toch had ik als twintiger de ambitie om zoveel mogelijk geld te verdienen (net als iedereen). Ik was nog piepjong toen ik een horeca ondernemer werd (23 lentes). Mijn sociale contacten kwamen daardoor op zo’n laag pitje terecht, dat ik er helaas veel ben kwijtgeraakt. Ik was gewoon te ambitieus om tijd vrij te maken.
Dankzij mijn kinderen weet ik inmiddels beter. De jaren die je samen als gezin doorbrengt gaan zó snel voorbij dat je meteen beseft dat die tijd héél waardevol is. Het maakt me niet veel uit waar we op vakantie gaan bijvoorbeeld. Of dat nu een camping of een All-Inclusive vijf sterren resort is, als we maar bij elkaar zijn.

Maak je niet druk om wat mensen van je denken

Als tiener ben ik een tijdje flink ongelukkig geweest op school. Ik werd nooit gepest, maar ik hoorde ook niet bij een ‘kliekje’. Zonder dat gevoel van veiligheid vond ik het moeilijk om mijn ‘mannetje’ te staan. Ik was altijd bezig met wat anderen over mij dachten, waardoor ik ook nooit echt mezelf was.
Ik nam elke algemene opmerking persoonlijk op, wat voortkwam uit mijn onzekerheid.
Toen ik op latere leeftijd mijn huidige man leerde kennen was ik dan ook direct gefascineerd door zijn algehele ‘I don’t give a fuck’ mentaliteit. En door de jaren heen heeft deze manier van denken op mijn afgewreven. Mensen zullen altijd een mening over je hebben (of ze je nu kennen of niet), het is aan jou om deze positief of negatief te bevestigen. Ik lig er ook niet meer wakker van wanneer iemand mij niet aardig vind. Sterker nog; mijn huid is zó dik dat ik mijn schouders ophaal en echt geen moment meer aan die persoon denk.

Niet alles hoeft perfect te zijn

Ik heb een rare persoonlijkheid wat dat betreft: ik ben namelijk een luie perfectionist. Aan de ene kant moet alles precies zijn of gaan zoals ik dat wil, maar aan de andere kant ben ik ook liever lui dan moe. Wat in het verleden vaak stress opleverde. Dat heb ik ook echt moeten leren loslaten. Ik ben erachter gekomen dat ik vaak te hoge verwachtingen van mezelf heb gehad. Nadat ik deze omlaag bracht, een lager ‘eisenpakket’ stelde aan mezelf, werd het leven een stuk relaxter.
Het gevolg is wel dat mijn hele huis nooit helemaal schoon is en de wasmand al 10 jaar niet meer leeg is geweest… Prioriteiten hé?

Het zijn de kleine dingen die het doen

Wanneer ik vroeger jarig was en in een relatie zat, dan verwachtte ik minstens van mijn schat een grote bos rozen & chocolade & een ring of ander mooi sieraad. Dat zag ik natuurlijk als hét teken van liefde. Hoe groter en duurder het cadeau, hoe meer hij van mij hield. (yup, tot mijn twintigste was ik op liefdesgebied een naïeve leeghoofd). Tegenwoordig besef ik dat wanneer hij het autostoeltje voor me verwisselt in de regen, mijn favoriete eten kookt na een lange werkdag, me laat uitslapen op zondagochtend door de kinderen beneden te houden, dat dát echte liefde is. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Gr Lonneke

 

 

 

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.