Buikwandcorrectie, deze foto is twee maanden na mijn buikwandcorrectie genomen

Mijn buikwandcorrectie

‘Een tweelingzwangerschap is een abnormaliteit’
Deze woorden, gesproken door mijn gynaecoloog, donderen me meteen van mijn roze 'ik ben net zwanger’ wolk. 
Het is mijn eerste afspraak met haar in het ziekenhuis. Ze heeft me net gefeliciteerd met mijn tweelingzwangerschap. Eh….bedankt?
Haar klinische woorden geven vooral verwarring.
Wacht...wat? Een abnormaliteit? 
Het is toch zo dat één op de 700 zwangerschappen een tweeling betreft?
Waar heeft ze het over?
Ze legt uit dat onze lichamen niet gemaakt zijn voor een meerlingzwangerschap waardoor er vaak iets mis gaat. Tijdens of na de draagtijd, maar nog vaker bij de bevalling.
Vaak, niet 'altijd' gelukkig.
Ze eindigt op een vrolijke toon met: ‘Dat is ook de reden dat je in het ziekenhuis onder begeleiding van een gynaecoloog moet bevallen. Zodat wij erbij zijn als het misgaat’.
Als, niet 'wanneer' gelukkig. 

Grote schade aan mijn lichaam

Mijn gevoelige, tere zwangerschapshormonen waren destijds geschokt door haar realisme. Maar eerlijk is eerlijk, ze heeft gelijk gehad.
Hoewel de zwangerschap en bevalling gelukkig vlekkeloos zijn verlopen voor onze dochters, is mijn lichaam er aardig ‘kapot’ aan gegaan.
Sommige ingewanden hebben letterlijk een andere plek gekregen, er moest ruimte gemaakt worden voor twee prupkes van 3,5 kilo.
Maar de grootste schade is pas duidelijk geworden in de maanden en jaren ná hun geboorte.
Ik was namelijk niet zoals die vreselijk irritante, beroemde vrouwen die 6 weken na hun bevalling weer met platte buik op een cover staan.
Mijn buikspieren waren gescheurd en ik had twee buikbreuken opgelopen. Bij enige inspanning kon ik hierdoor slecht ademhalen en zelfs flauwvallen. Bovendien zag ik eruit alsof ik 6 maanden zwanger was. Altijd.

Een verwoest zelfbeeld

In een restaurant is aan me gevraagd of ik wel wijn zou moeten drinken, al wijzend op mijn dikke buik.
Ontelbare mensen feliciteerden me met mijn zwangerschap of vroegen wanneer ik uitgerekend was.
Ik kan je vertellen: dat verwoest je zelfverzekerdheid.
Mijn dokter vertelde me dat een operatie wenselijk, maar niet noodzakelijk was. Welke moeder van drie kleine kinderen heeft er nou tijd om drie weken plat te liggen om vervolgens twee maanden niet te kunnen tillen?
Dus accepteerde ik mijn 'nieuwe' lichaam en gaf al mijn getailleerde kleding weg aan vriendinnen. Zodat mijn kledingkast me niet meer verdrietig zou maken.
Mijn breuken waren na drie jaar echter zó groot geworden dat het potentieel gevaarlijk werd voor mijn gezondheid. De operatie was geen keuze meer maar een noodzaak. Er werd een ‘matje’ voorgesteld. Wat over mijn breuken heen vastgemaakt zou worden aan mijn spieren. 
Huh? Dus ze halen de oorzaak (diastase) niet weg, maar plakken gewoon een matje over het gevolg (de buikbreuken) heen? 

De oplossing; een buikwandcorrectie

Dit vind ik nog steeds een vreemde gang van zaken. Het maakt me zó kwaad dat zorgverzekeringen deze goedkope oplossing als enige optie geven. Het is namelijk onvoldoende, het haalt je klachten niet weg maar zorgt er alleen voor dat het niet nóg erger wordt. Mijn man en ik ontdekten na wat research een oplossing uit onverwachte hoek; Plastische Chirurgie. 
Samen besloten we dat ons vakantiebudget dit jaar niet naar Griekenland zou gaan, maar naar een buikwandcorrectie.
Zo kwam ik terecht in een privé kliniek van een bekende plastische chirurg.
Waar vrouwen heen gaan die uiterlijk stiekem het allerbelangrijkst vinden, die nooit tevreden zijn met zichzelf en genoeg middelen hebben om er iets aan te laten doen. Het oppervlakkige type vrouw waar ik eerlijk gezegd altijd op heb neergekeken. 
Nu hoor ik er zelf bij. Oeps.

Mijn ervaringen bij de plastische chirurg

De kliniek was geweldig! Het leek meer op een luxe hotel dan op een ziekenhuis. Ook waren mijn mede patiënten allemaal even lief voor me. Vooral wanneer ik mijn kinderen miste. Ik schaam me nu nog steeds voor mijn arrogante, bevooroordeelde houding tegenover mensen die plastische chirurgie hebben ondergaan. 
Ik viel aardig uit de toon daar. Niet alleen was ik ruim 20 jaar jonger dan de rest, mijn gehele ‘way of life’ was totaal anders. 
Zo vinkte ik op de etenslijsten bijna alles aan (moet je proeven, toch?) terwijl zij op salade en soep teerden. De verse gember thee met biologische rauwe honing was niet aan te slepen, terwijl ik zwarte koffie dronk en stiekem snakte koek, chocolade of chips.
Ik heb ook zo gelachen toen mijn man op bezoek kwam en zelfgemaakte brownies meenam. Heel veel. Om te delen met mijn nieuwe vriendinnen. 
Blijkt dat je na een liposuctie niet zit te wachten op een brownie.
Weer iets geleerd..

Resultaat van mijn buikwandcorrectie

Het uiterlijke resultaat van mijn buikwandcorrectie? ON-GE-LOOF-LIJK.
Ik voel me weer 16. Na de zwellingen, is er weer een platte buik tevoorschijn gekomen. En als je héél goed kijk, zie je zelfs iets wat lijkt op een sixpack!
Het medische resultaat van mijn buikwandcorrectie? GE-WEL-DIG.
Alle klachten zijn weg. Ik kan weer normaal naar voren bukken zonder flauw te vallen door adem tekort. Dat betekent eindelijk kunnen spelen met de kinderen, gezellig samen in een speeltuin door buizen kruipen of met ze op de grond spelen. En een veel betere conditie. 
Het geestelijke resultaat van mijn buikwandcorrectie? BLIJ-BLIJ-BLIJ.
Heerlijk om me weer thuis te voelen in mijn eigen lichaam. Het heeft wonderen gedaan voor mijn zelfvertrouwen, maar ook voor ons seksleven!
Dat laatste lijkt me een uitstekend argument om je partner ervan te overtuigen dat het vakantiebudget dit jaar naar iets ander gaat, toch?…

Gr Lonneke

Dit artikel is geschreven en gepubliceerd op Kids en Kurken

Plak humor op je fles wijn

Mijn Wijnreviews

Geplaatst in Kids en Kurken, Persoonlijk, Schrijfsels, Tweelingouder en getagd met , , , , .

2 reacties

  1. Bedankt voor je verhaal! Heb je misschien nog wat meer info over het revalideren? En de bekende chirurg?

    Ik heb een ernstige diastase opgelopen na de tweede zwangerschap (twee grote baby’s en een klein lijf) en heb ook twee breuken in mn buikwand opgelopen. Ook wij zullen volgend jaar niet op vakantie gaan omdat we het geld gaan gebruiken voor de operatie. Want ook ik krijg het natuurlijk niet vergoed…

    Ik ben me nu fysiek en mentaal aan het voorbereiden en heb graag zoveel mogelijk info 😉
    Alvast bedankt!

    • Hi Rachel, sorry je bericht was tussen mijn spam belandt.
      Het is voor mij alweer zolang geleden dat ik helaas de naam van de chirurg niet meer weet (sterker nog, ik ben laatst nog op zoek gegaan waar de kliniek ook alweer was…)
      Ik heb zeker 6 tot 8 weken moeten revalideren. Het duurde ook ongeveer zolang voordat ik weer op mijn zij kon slapen (wat mijn favoriete ligging is). Je slaapt de eerste week (weken) half rechtop.
      Je hebt direct na de buikwandcorrectie twee slangen voor eventueel wondvocht, voel je niet want je zit onder de pijnstillers. Deze gaan als het goed is de volgende dag eruit. Je moet ook binnen een dag uit bed komen en rechtop zit met als het kan lopen. Dit voelt vreselijk, maar moet je even doorheen. Des te sneller gaat het herstellen. Binnen een twee dagen was ik thuis, waar ik vervolgens een week heeeeel rustig aan het moeten doen, dus niks tillen en weinig kracht zetten.
      Sporten mocht na 6 weken. Ik had geluk, het herstellen ging bij mij zo goed dat ik na 4-5 weken al mooi resultaat zag. Ik smeerde ook speciale litteken creme van De Tuinen op de wond, misschien heeft dat geholpen.
      De ingreep was intensief, maar het resultaat was het waard.
      Veel succes!
      Gr Lonneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.