Bestelling vóór 15 uur, dezelfde dag op de bus!
Ik ga weer full-time werken en ik heb er zin in!

Ik ga weer full-time werken en ik heb er zin in!

Het gebeurde pas twee weken geleden, maar toch was het voor mij de aller-moeilijkste beslissing van 2016:

Ik ga weer full-time werken

Vanaf 1 januari kunnen jullie mij weer 5 avonden aantreffen in het restaurant.
En.. ik heb er zóveel zin in!

Hoe erg is dat? Ik bedoel..ik ben toch een moeder? En die willen toch graag bij hun kinderen thuis zijn?
Eh, ja. Dat klopt (meestal dan).
Maar na jarenlang hele dagen voor kinderen zorgen en maar een uur of 20-25 buitenshuis werken, was ik echt wel toe aan iets meer zelfontplooiing.
En hoe leuk ik schrijven voor o.a. dit blog ook vind, mijn hart ligt bij de horeca.
Niets maakt mij zo gelukkig als rondlopen met een dienblad vol drankjes, gasten adviseren over eten & wijn en ruzie maken met de Chef over de hoeveelheid brood in het mandje.

Maar de Chef wil minder werken

En wellicht komt het door ons leeftijdsverschil van bijna 10 jaar; maar het grappige is dat mijn grote liefde / zakenpartner juist minder wil gaan werken in 2016.

Oeps.
Daar hebben we een tijdje over moeten nadenken.
Er is zelfs even gesproken over een bedrijfje voor mezelf. Maar wat blijkt? Wanneer we niet samen kunnen werken, gaat voor mij de helft van de lol er al af.
De oplossing blijkt eenvoudig te zijn: we blijven voortaan (en voorlopig) in 2017 overdag gesloten.

Zo kan de Chef ‘s-middags heerlijk thuis een boterham eten met zijn dochters (en ophalen + brengen van en naar school, maar dat weet hij nog niet..) en ik kan na het avondeten heerlijk gaan werken.
Win, win natuurlijk.

Maar wat vinden de kinderen?

Win, win voor de ouders dan.
Het is nog maar de vraag hoe de kinderen deze veranderingen gaan ervaren.
Uiteraard hebben we goede oppas geregeld, ik bedoel, vertrouwde gezichten die ze al jaren kennen.
Maar toch, ze zijn gewend dat ik ze (bijna) elke avond zelf in bed leg en dat ik er ben om huiswerk, spreekbeurten en liedjes met ze te oefenen.
Dat zal dus even wennen worden voor ze.
En daar voel ik me schuldig over.

De eerste reactie van kind 1: “Okay, prima..”
Kind 2: “Mag ik dan de iPad na het eten?..”
Kind 3: “Krijg ik dan meer lekkers s’avonds?..”
(Wanneer je onze drie meisjes kent, weet je meteen welk kind wat heeft gezegd. Toch?)

Ik ben benieuwd hoe ze over een maand reageren, maar vooralsnog is er geen reden om me schuldig te voelen. Wat me uiteraard niet tegenhoudt om het toch te doen.

Change is the law of life. And those who look only to the past or present are certain to miss the future – John F. Kennedy

Ik wens jullie allemaal een geweldig spetterende jaarwisseling en het allerbeste voor 2017!!

Gr Lonneke

Deze post heeft 6 reacties

  1. Als jij en je gezin je daar goed bij voelen, waarom niet? Schuldgevoel blijft altijd… maar als jij een leukere moeder wordt door deze beslissing, heeft iedereen er wat aan 🙂 Succes volgend jaar!

  2. Lonneke elke verandering is even moeilijk, maar straks is iedereen gewend aan de nieuwe situatie.En papa Laurens kan volgens mij ook heel goed met kinderen omgaan!!Succes met alles !!

  3. Een fijne jaarwisseling voor jullie en als jouw dit goed voelt moet je het doen. Als jij je goed voelt merken je kinderen dit ook en wat fijn dat jullie samen een oplossing hebben kunnen vinden. Heel veel succes in 2017 en wie weet kan ik eens een glaasje wijn bij je komen drinken 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu
×
×

Winkelmand