Fouten bij de opvoeding waarvan ik zei dat ik ze nooit zou maken

Zo’n 20 jaar geleden was ik de beste ouder ooit. Ik wist precies hoe dat hele opvoeden werkte. En welke fouten je vooral niet moest maken. Een expert.

Dat was uiteraard vóórdat ik zelf kinderen kreeg..

Na mijn eerste kind kwam ik er al snel achter dat ik helemaal nergens verstand van heb. Ik weet niks, ben een leek, een nitwit.
Waarom leefde ik dan in de illusie dat ik het opvoeden snel onder de knie zou krijgen? Dat ik wel wist hoe ik het allemaal aan moest pakken?
Omdat ik bijna 12 jaar ouder ben dan mijn broertje. Hierdoor had ik het allemaal al eens meegemaakt, toch? Genoeg ervaring.  Ik gaf hem vaak ‘s-nachts zijn flesje en stond vroeg voor hem op. Ik verschoonde hem, hielp hem zindelijk worden, eten, staan, lopen. Een ervaringsdeskundige.
Nou…niet dus.
Want, ik hielp alleen maar mee, ik was enkel ondersteuning. Ik had totaal niet de leiding of enige verantwoordelijkheid. (Gelukkig niet, mijn moeder was verstandig genoeg om mij nooit de leiding te geven..)

De fouten die ik nooit zou maken..en nu wél (eens) maak

Ik heb dus bijna 20 jaar als niet-ouder échte ouders veroordeeld om iets waarvan ik zelf helemaal geen kaas heb gegeten. Zag ik bijvoorbeeld een moeder met schreeuwende kinderen toegeven aan dat ijsje….tssss…wat een slechte moeder! Liet een gezin de kinderen rondrennen op een terras waar ik aan het bedienen was…tsss…slechte ouders! Zag ik een vader met zijn kinderen genieten van een suikerspin op de kermis…tsss…wat een slechte vader!
Wat een irritante, betweterige trut was ik toen!!

Chanteren

Voor kinderen (VK): Kinderen bedreigen om ze zover te krijgen dat ze naar je luisteren is een teken van zwakte. Een goede ouder heeft voldoende overwicht op hun kroost om respect af te dwingen. Chantage is dus niet nodig.

Na kinderen (NK): “Probeer alsjeblieft nog eventjes je plas op te houden, dan krijg je een snoepje van me..” en “Nog vier boontjes eten, anders geen toetje voor jou..” maar ook “Hou nou eens op met op en neer stuiteren, anders zet ik je op het dak!..” Genoeg overwicht lijkt me.

Televisie

VK: Alle professionele opvoeders zeggen hetzelfde; geen t.v. kijken vóórdat ze twee jaar zijn. Daarna maximaal een half uur per dag. Je moet zelf spelen met je kinderen, ze prikkelen met verhaaltjes, puzzels en mee naar het park nemen.

NK: Tot mijn eigen verbazing heb ik deze met één kind nog aardig volgehouden, maar nu met drie kinderen? Ja daaaaag. Mama moet ook de was doen, bellen met een vriendin of haar hoofd af en toe in de vriezer steken om niet te ontploffen. En dan is je kinderen achter een t.v. scherm zetten waar ze rustig en stil blijven zitten toch de meest praktische en veilige oplossing.

Ongezond eten

VK: Er is zoveel overgewicht onder de kinderen tegenwoordig, dan laat je ze toch geen chips, friet, snoep, suikerspinnen en fast food eten? Maak zelf maar een ‘Happy Meal’ van je avondeten.

NK: Blijkt dat wanneer je je kinderen ongezond voedsel ontziet, je het zelf óók niet meer kunt eten.
Wie kan er nu leven zonder taart, koekjes, chocolade en chips? Misschien dat ik deze een maand heb volgehouden..

Slaan

VK: Nooit, verschrikkelijk fout, never, zal ik nooit doen, gaat niet gebeuren. De belangrijkste regel in mijn huis gaat worden: “In dit huis wordt niet geslagen”.

NK: Oei, ik moet bekennen; het is wel eens gebeurd. Niet vaak, het aantal keren is nog op één hand te tellen. Maar ik heb me wel eens op deze foute manier laten gaan. Ik ben ook maar een mens blijkbaar…

Mama Stijl

VK: Ik laat mezelf echt niet gaan als ik eenmaal moeder ben. Ik blijf werken aan mijn figuur, make-up dragen en probeer me leuk te blijven kleden. Ik snap die moeders met hun praktische kapsels en kleding niet.

NK: Mijn kapsel is al 20 jaar hetzelfde en ik knip het zelf, mijn kleding moet zo praktisch mogelijk zijn anders irriteer ik me eraan, en mijn make-up bestaat uit een enkel lijntje boven mijn ogen. En oh ja; ben ook ruim 5 kilo te zwaar. Enough said.

Als ik een tijdmachine zou hebben dan zou ik teruggaan naar mijn 20-jarige ‘ik weet het allemaal al zo goed’ ik en haar een flinke tik verkopen op haar onwetende (maar dunne) kont!
Ik zou haar zeggen dat ze wat meer begrip zou kunnen opbrengen voor de moeder met haar krijsende kinderen in de supermarkt en ze even vóór kan laten gaan. Dat ze andere mensen niet zo moet bekritiseren, want het maakt het leven niet leuker en jou geen fijner persoon om mee om te gaan..

Gr Lonneke

Volg me ook op Instagram en Twitter

 

 

Geplaatst in Schrijfsels en getagd met , , .

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.